ಪ್ರಾಚೀನ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪ್ರಶ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಮೌಲ್ಯ

Abstract not available for this article.

ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜಾತಿಯ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಯೋಚನೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಲಾಗದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಎನ್ನುವ ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಲಿನ್ಯ’ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಜಾತಿ ಎನ್ನುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸತ್ಯ ಕೇವಲ ವಿಂಗಡಣೆಯಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಮತ್ತು ಯೋಜಿತ ರಾಜಕಾರಣ. ಕೆಲವರ ಪಾಲಿಗೆ ಫಸಲು, ಹಲವರ ಪಾಲಿಗೆ ದುಃಸ್ವಪ್ನ. ಲೋಕವನ್ನು ಆಳಲು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಈ ಅಮಾನವೀಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಕದಡದಂತೆ ಕಾಯುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ, ಭಾಷೆಯೂ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಪರಂಪರೆಯೂ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಲೋಕವನ್ನು ವಸ್ತುಸತ್ಯಗಳ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಿದ್ಧ, ಸಂತ, ನಡೆಕಾರರುಗಳು ಈ ಜಡರಚನೆಯನ್ನು ದಿಕ್ಕರಿಸಿದವರು. ಅಂತೆಯೇ ಸಹಜ ಬಂಡುಕೋರವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯಲೋಕವೂ ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದೆ.ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನ ಅಕ್ಷರಸ್ಥ ಪಂಡಿತವರ್ಗವು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಫಲಾನುಭವಿಯಾಗಿ ಅರಮನೆ ಗುರುಮನೆಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿದ್ದುದು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಂದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದರಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿಕೊಂಡವುಗಳು. ಹಾಗಿದ್ದೂ ಆ ಕವಿ-ಕಾವ್ಯಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾಲದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾಸ್ತವಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಿವಿಯಾಗಿವೆ, ಸಮತೆಯ ಬದುಕಿನ ಕನಸನ್ನೂ ಕಂಡಿವೆ. ಇರುವುದನ್ನು ಹೇಳಿ ಅದರ ಪರವಾಗಿಯೇ ಮಾತನಾಡಿದಂತೆ ಕಂಡೂ, ಬದುಕಿನ ಚೆಲುವಿಗೆ ಊನ ತಂದ ಕುರೂಪಗಳಿಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ತೋರಿವೆ. ಅರಮನೆ ಗುರುಮನೆಗಳ ಒಳಗಿದ್ದೇ ಸಾಂಸ್ಥಿಕತೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಿರುರಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಕೊರೆದು ಹೊಸಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿವೆ.

Article ID: ARY-0004

Code: ARY2026169A498F

Volume: Volume 1 (2024)

Issue: Issue 1

Article #: 3 of 5

Author: ಜಯಪ್ರಕಾಶ್‌ ಶೆಟ್ಟಿ ಹೆಚ್‌

Published: 03 Jan 2024

Pages: 48-80

Views: 11

Downloads: 0

Status: Published

1 Year Plan ₹250/year Unlimited Access

2 Year Plan ₹400/2 years Unlimited Access

Free Plan Free 5 Articles